Opowiem o niej

Zachęcam wszystkich do przeczytania książki Jolanty Guse; to powieść pełna emocji, wzruszająca, niekiedy wyciskająca łezkę, to powieść o poszukiwaniu własnego szczęścia i realizacji marzeń, często kosztem poważnych wyrzeczeń, to powieść o Niej - Babci, która bezinteresownie oddała wnuczce swoją miłość, czas i życie. Róża, Helenka i Gloria - trzy kobiety z jednej rodziny, babcia, córka i wnuczka, każda z własnym balastem doświadczeń i wspomnień, przeżyć i tęsknot, miłości i rozczarowań. Róża wciąż mająca w pamięci i tęskniąca za zamordowanym tuż po wojnie mężem, Helenka, której jedyną pasją i miłością jest teatr, dla którego zrezygnowała z wychowywania własnej córki i Gloria, pozbawiona w swoim życiu obecności matki i ojca, oddana pod opiekę kochającej i kochanej babci Róży, która dała jej całą swą miłość, ciepło i mądrość życiową. Wraz z bohaterkami czytelnik uczestniczy w najważniejszych wydarzeniach w historii Polski; robotniczym strajku w Poznaniu w 1956 roku, protestach studentów w 1968 oraz nagonce przeciwko Polakom żydowskiego pochodzenia, którym masowo nakazano opuścić kraj, stanie wojennym, przeżywa ich tragedie, ból i stratę. Wspaniale opowiedziana historia, każda kolejna strona pełna emocji, losy, doświadczenia i przeżycia bohaterów są tak realne i prawdziwe, że zostają z nami nawet po zakończeniu lektury. Autorka sięga do trudnych problemów, otwiera i porusza nasze serca, skłania do refleksji i dokładnego przeanalizowania relacji międzyludzkich, zwłaszcza tych między najbliższymi oraz ich wpływu na przyszłe życie. Wspaniale wykreowane postaci, dużo wzruszeń i ciepłych uczuć. Wspaniała lektura, pełna wzruszeń, ciepła i zwykłej życiowej mądrości.