Opiłki i okruszki

Książka niepowtarzalna, zarówno pod względem formy, treści jak i jej przekazu. Na niespełna 130 stronach lub podczas 4 godzin słuchania audiobooka przedstawione jest życie jednego człowieka, mężczyzny, od jego najmłodszych lat aż do chwili śmierci. Składająca się ze skrawków życia opowieść obejmuje okres od 1953 do 2041, czyli poznajemy tutaj również wizję przyszłości według Tomasza Jastruna. „Opiłki i okruszki” składają się z krótkich (niekiedy kilkuzdaniowych) rozdziałów. Każdy z nich opisuje jeden dzień z każdego roku życia mężczyzny. Najczęściej opisy wyrwanych z osi czasu zdarzeń, są przełomowymi momentami w życiu bohatera (poznanie przyszłej żony, narodziny dziecka, wprowadzenie stanu wojennego, małżeńskie zdrady). Układając pojedyncze dni jak układankę z puzzli, możemy odtworzyć obraz życia bohatera jak i naszkicować cechy jego osobowości. Choć wydaje się to niemożliwe, by poznać człowieka z wycinków jego doczesności, jednak Tomaszowi Jastrunowi udało się to doskonale, stworzył całkiem wyraźny i precyzyjny portret mężczyzny. Ponadto z kartek wyrwanych z wielu kalendarzy udało się autorowi nakreślić tło historyczne opisanego okresu – trudny czas komunizmu, strajki i bunty społeczne, stan wojenny, czasy przemian społecznych i gospodarczych. Najbardziej poruszyła mnie końcowa część książki, kiedy to jej bohater przyznaje się do tęsknoty za zmarłą żoną, gdy każdy dzień bez niej potęguje tęsknotę za wspólnymi chwilami. Przygnębiające było również ukazanie wyrywkowych dni z ostatnich lat mężczyzny, jako przepełnionych samotnością, buntem przeciw coraz większej nieporadności ciała i wynikających z tego powodu ograniczeniom. „Opiłki i okruszki” to wyjątkowa podróż przez życie jednego człowieka, poznanie jego myśli, próba zrozumienia jego wyborów życiowych, podglądanie relacji z najbliższymi. To również podkreślenie szybkości przemijania życia, zbyt krótkiego trwania okresu młodości i pełnej sprawności. Lecz przede wszystkim to przemyślenia dotyczące ostatnich lat życia oraz zaduma nad tym, czego nie jesteśmy już w obecnym istnieniu naprawić, do czego nie możemy powrócić. Nie ma możliwości przeczytania tej książki bez późniejszej refleksji nad przemijaniem kolejnych dni, pochyleniem się nad tym co w życiu najważniejsze, zastanowieniem się nad dokonywanymi wyborami, popełnionymi błędami, wyrządzonymi krzywdami. Polecam. To piękna i wartościowa książka.