Onegdaj kajsi sie dzioło

Książka jest na swój sposób monografią polskiej biednej wsi w byłej Kongresówce na przykładzie jego wsi rodzinnej, Ludwinowa. Zabiera on w niej czytelnika do dekady lat 60-tych XX wieku, gdzie na ówczesnych wsiach niewiele się zmieniło od lat przełomu wieku XIX i XX. Opisuje więc życie tamtych wsi zarówno pod względem materialnym jak i kulturowym. Uchwyca w niej mijający już bezpowrotnie klimat tamtych lat tuż przed elektryfikacją, przed utwardzoną drogą czy w ogóle przed jakąkolwiek industrializacją całej okolicy, a to wszystko utaplane w socjalistycznym ustroju tamtych czasów. Sięgał on bowiem nawet tam, wszak starał się być wszechogarniający, co czasami, tamtym ludziom, wydawało się zwykłym "dziwadłem". Mamy więc możliwość poznać wieś jaką teraz już nigdzie nie znajdziemy, bo to ogólnowiejskie środowisko zmieniło się od tamtych czasów najbardziej ze wszystkich.