Ona. Pytania intymne

To, że profesor Zbigniew Lew-Starowicz jest powszechnie uznanym i cenionym erudytą jest faktem. Tak samo jak to, iż swoim wyjątkowym głosem potrafi przyciągnąć przed telewizory zaciekawionych słuchaczy (co dopiero musi dziać się podczas spotkań na żywo…). Dziś przekonałam, że bardzo dobrze czyta się także jego książki i z wielką chęcią sięgnę po kolejne – może nawet bardziej naukowe publikacje. Chociaż w zasadzie, książka „Ona. Pytania intymne” jest zapisem rozmowy przeprowadzonej z profesorem przez Krystynę Romanowską. I rzeczywiście w czasie lektury odnosiłam wrażenie, jakbym przysłuchiwała się rozmowie tych dwojga. „Ona” jest „kobiecym” odpowiednikiem wydanej wcześniej książki pt. „On. Pytania intymne”. Chociaż uważam, że obie lektury idealnie nadają się po prostu dla ludzi zainteresowanym pogłębianiem tematu seksualności – bez względu na płeć. Mylne może być dopasowanie odbiorcy zaledwie po tytule książki. Tytuł, owszem, sugeruje podstawową tematykę rozmyślań, więc tym razem seksuolog więcej uwagi poświęca fizjologii i psychice kobiet, która w kontekście seksualności jest stosunkowo młodym obiektem badań – szczególnie w zestawieniu z tematem męskim. Na szczęście, w ostatnim czasie, w związku ze zmianami społecznymi, nastąpił rozkwit tej dziedziny. Książka obejmuje 11 rozdziałów o bardzo różnorodnej tematyce. Profesor przedstawia w nich niby oczywiste ale niezwykle trafne spostrzeżenia, co może uświadomić „zdezorientowanym” kobietom, że jest z nimi wszystko w porządku, a pewne problemy można najzwyczajniej w świecie rozwiązać – z niewielką pomocą i dużym zaangażowaniem. Lew-Starowicz jest merytoryczny, unikając jednocześnie nudnych encyklopedycznych definicji. Bywa dowcipny, ale i bardzo konkretny oraz wrażliwy. W otwarty sposób mówi o problemach mogących u bardziej pruderyjnych czytelników wywoływać wstydliwy rumieniec na twarzy. Bardzo dobra i wartościowa publikacja dotycząca intymności. Dla „niej”, by lepiej siebie zrozumiała i dla „niego”, by lepiej ją poznał. Dla „nich”, by lepiej mogli cieszyć się sobą. Poza wszystkim, po prostu przyjemnie się ją czyta, gdyż profesor – badacz i wielbiciel kobiet – darzy je niezwykłą estymą. To się czuje i jest bardzo miłe. Polecam!