Okruchy zła

„Zawsze dotrzymywał słowa.” Nie dość, że gorący, brutalny romans, połączony ze strachem i przemocą, to jeszcze z rycerskością i tajemniczością. Idealny zestaw. Emory – zapalona biegaczka i doktorka w jednym – wyrusza na przygotowania do maratonu do odległego Parku Narodowego. Zostawia męża, który zaraz udaje się do kochanki i najlepszej przyjaciółki pani doktor w jednym. Gdy ona zostaje ranna, on zabawia się w łóżku z inną kobietą. Ale to nie koniec… Emory Charbonneau budzi się z okropnym bólem głowy w chatce schowanej wśród dziczy, a tajemniczy mężczyzna, który jej pomógł, z początku nie wzbudza jej zaufania. Nie dość, że brakiem sąsiadów, nie zadzwonieniem pod numery alarmowe, to jeszcze więzieniem jej w domku przez złą pogodę. Choć bezbronna, to nadal czujna. Ale w pewnej chwili tory akcji zbaczają na zupełnie inne tory niż się spodziewała, a jej pozostaje tylko w tym uczestniczyć – jak włamanie i pomoc osobom trzecim. A przy okazji mężczyzna bez imienia i nazwiska tak ją pochłania, że nie utrzyma długo majtek w miejscu. Czytałam „Okruchy zła” z zapartym tchem. Nie chciałam się od niej oderwać, była taka hipnotyzująca. Bohaterowie, którzy wciągają cię w sidła akcji od pierwszej chwili. Fabuła, która skrada twe serce. Książka, która niczym mnie nie zawiodła.