Okruchy samotności

Julia Nowak po rozpadzie małżeństwa, do którego sama doprowadziła, z ogromnym poczuciem winy i poniesionej porażki, wyjeżdża do Monachium do pracy w domu starców. Ma zamiar zarobić trochę pieniędzy na spłatę zobowiązań kredytowych, a przede wszystkim zdystansować się od przeszłości. Jedyną osobą, która utrzymuje z nią sporadyczny kontakt mailowy jest Bartek, lekarz z łódzkiego szpitala, gdzie Julia pracowała jako pielęgniarka i z którym zdradziła męża. Kobieta skupia się przede wszystkim na pracy, nie nawiązuje bliskich relacji z innymi pracownikami i wydaje się, że tak będzie nadal, że przetrwa jeszcze kilka miesięcy, aby wreszcie wrócić do domu. Ale gdy z dnia na dzień odchodzi, a właściwie ucieka Aneta, życie Julii zmienia się diametralnie; nagle staje się ona obiektem zainteresowań pracującego wraz z nią pielęgniarza Carla Conte. Zachowanie mężczyzny zaczyna budzić w Julii niepokój, a z czasem i strach. Czy będzie potrafiła stawić czoła temu zagrożeniu, czy zrealizuje do końca cel wyjazdu do Niemiec? Równolegle z historią Julii poznajemy losy jej prześladowcy, Włocha z urodzenia, który przed kilku laty opuścił rodzinny kraj i osiedlił się w Monachium; tu założył rodzinę i wiedzie pozornie normalne życie. Pozornie, bo Carlo skrywa wiele tajemnic, a jego prawdziwe życie jest stekiem kłamstw, dewiacji, obsesji, a przeszłość okazuje się przerażająca. Książkę przeczytałam jednym ciągiem, wciąż zaintrygowana kolejnymi zdarzeniami, poczynaniami Julii, Bartka, Anety czy wreszcie psychopatycznego Carla. Dobrze napisana powieść, z ciekawym wątkiem stalkingu, przemocy czy molestowania, która wciąga i intryguje.