Okręt Rzymu

Lubię czasami sięgnąć po powieść historyczną, szczególnie z czasów starożytnych. Zawsze intrygował mnie okres dominacji Rzymu. Pierwszy zachwycił mnie Simon Scarrow i jego cykl „Orły imperium”. Czy cykl „Władcy mórz” spełnił moje oczekiwania. Myślę, że zasadniczo tak. Plusy: - ciekawy pomysł na fabułę, walka Rzymu i Kartaginy o dominację na morzu; - pierwsza wojna punicka, toczona przez ponad 20 lat, w III w p.n.e, głównie o panowanie na Sycylii oraz na terenach Kartaginy w północnej Afryce; - pokazanie, że legiony walczyły i były skuteczne w boju nie tylko na ziemi; - niesamowity pomysł na walkę za pomocą pomostów tzw. kruków, dzięki temu udało się przenieść potęgę lądową legionów do walk na morzu; - dynamiczne opisy potyczek i wielkich bitew morskich, szczególnie pod Mylae; - opis strategii używanych w czasie morskich batalii; - oryginalnie wykreowane postacie bohaterów Attyka i Septymusa; - wiele informacji o polityce i walce rzymskich elit o władzę w tamtym okresie. Minusy: - nie jestem specjalistą, ale trochę interesuję się marynistyką: dlatego opisy okrętów, ich budowy, nazewnictwa i zasad żeglowania zawierają sporo błędów, np. czy w 260 roku p.n.e. znano już ster z rumplem. Ogółem książka dobra.