Około północy

Niewiele jest/było w tym półroczu premier na które czekałam/czekam tak jak na "Około północy". Troszkę o książce poczytałam, posłuchałam, kiedy Autor opowiadał, czym dla niego był cały proces tworzenia, jak ważna to dla niego książka, co chciał nią oddać, komu złożyć hołd i co gra w jego życiu bardzo ważne... skrzypce (a w zasadzie saksofon, chociaż akurat tutaj kontrabas ;) ). To da się odczuć. Podobnie jak to, że jest to jego najbardziej dojrzała powieść. Wielokrotnie złożona, niejednoznaczna gatunkowo, bardzo klimatyczna, zadymiona, ciężka, którą polecam czytać z odpowiednią ścieżką dźwiękową, ponieważ kiedy w tle rozbrzmiewa np. album Astigmatic Krzysztofa Komedy, potęguje i niesamowicie wzbogaca to doznania i odbiór tego co Autor przenosząc nas w lata sześćdziesiąte chce przekazać. Czytelnicy, którzy znają dotychczasową twórczość pana Czubaja będą zaskoczeni, ponieważ "Około północy" ma zupełnie inną formę i nie jest stricte kryminałem - do czego Autor nas przyzwyczaił, jest poniekąd książką historyczną, a może muzyczno-historyczną z (dosłownie i w przenośni) nutą kryminału. Ja jestem usatysfakcjonowana lekturą. W pełni.