Ogień

Tyszkiewicz (bohater) na emeryturze, wiedzie wydawałoby się spokojne życie starając się uciec od przeszłości i zapomnieć o doświadczonych traumach. Tylko że przeszłość lubi zapukać do drzwi i zaburzyć sielankę. Przy okazji przypomina o starych relacjach i ponownie łączy bohaterów w wysiłku by uratować siebie. A uratowanie świata? Tak przy okazji, w przerwie pomiędzy drzemkami. Cieszewski (pisarz) wraca do bohatera, który przez 5. wcześniejszych tomów zapewniał czytelnikom solidną sensacyjną rozrywkę. Teraz też z przytupem wprowadza nas w świat dojrzalszego byłego komisarza. I przypomina mi jak stęskniłem się za dobrą, lecz niewymagającą, lekturą. Szybka fabuła, gwałtowne plot twisty, wyraźna dychotomia dobry-zły, prawdziwa przyjaźń i brawurowa odwaga. To wszystko przyprawione „zabili go, a on wstał i im dokopał”. Przy tym Ciszewski trochę politykuje, ba! nawet bawi się w geopolitykę, ale niech mu będzie. Porządna sensacyjna lektura!