Oficer. Czego ludzie żałują przed śmiercią

Książka otrzymuje ode mnie maksymalną notę za treść. Tak unikalną, że nie sposób znaleźć podobnych informacji w oficjalnych „poważnych mediach”, ani w szmatławcach wydawanych przez kreatury bez zasad dla półgłówków. Te informacje można znaleźć TYLKO w TEJ książce. I to z pierwszej ręki. Od oficera służb specjalnych III RP, który rozpoczął swoją karierę u zarania tego postkomunistycznego tworu w jakim żyjemy i które nieopatrznie nazywaliśmy często „demokratycznym państwem prawa”. Niewyobrażalne, ale wiarygodne historie opowiedziane ustami tego oficera o tym, jak swobodnie i bezkarnie hasały sobie i być może nadal hasają służby specjalne, powodują, iż dostrzegamy jasno, że począwszy od rządów Mazowieckiego, a skończywszy na rządach wyjątkowo obleśnej ekipy Tuska państwo to, nazywane „demokratycznym państwem prawa” — ani nie było demokratyczne, ani nie działało w nim prawo, ani nawet trudno to nazwać państwem: raczej mieliśmy do czynienia z karykaturą państwa. Kto nie wierzy, niech przeczyta tę książkę, a potem spróbuje zweryfikować podane w niej informacje, gdzie tylko chce. Jeśli dobrze pogrzebać, wszystko układa się w całość. Obrońcy tego szamba (III RP),czyli jego beneficjenci i tzw. „pożyteczni idioci” z KOD — powinni nieco zreformować swoje dążenia. Bo dążenia do tego, co było, dążeniami do demokratycznego państwa prawa nie są. Sama książka pisana jest niespecjalnie atrakcyjnym językiem literackim, z dość licznymi błędami i usterkami, pośpiesznie jakby — jednak opowiedziane w niej historie są naprawdę pasjonujące i jakoś tak dobrze się to czyta. To nie jest literatura wysokich lotów w warstwie językowej i stylistycznej, jednak jest to reportaż najwyższych lotów w dziedzinie odbrązawiania zakłamanej rzeczywistości. I dlatego nie da się dać mniej, niż 10 gwiazdek, chyba że ktoś naprawdę nie docenia pracy tego dziennikarza i żyje nadal w Matrixie Tuska i Komorowskiego. Co prawda nie ma żadnej gwarancji, że obecne rządy wydobędą nasz kraj z tej kupy gnoju, to trzeba oddać sprawiedliwość Einsteinowi, gdy powiedział: „Szaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać różnych rezultatów”. BARDZO polecam tę książkę. p.s Za Wikipedią: [Pożyteczni idioci (pożyteczny idiota, ros. полезный идиот, transkryp. pl: poleznyj idiot) czasem też użyteczny idiota – pejoratywne określenie przypisywane Leninowi, który miałby tak określać zachodnich dziennikarzy piszących entuzjastycznie o rewolucji bolszewickiej i ukrywających jej niepowodzenia. Po II wojnie światowej określenie zostało przejęte przez antykomunistów – przede wszystkim amerykańskich – do określania osób o nastawieniu socjaldemokratycznym, organizacji lewicowych i pacyfistycznych, aby podkreślić, że ich działania obiektywnie pomagały ZSRR w zimnej wojnie.]