Odyseja kosmiczna 2061

"Historia nigdy się nie powtarza, ale pewne sytuacje wracają" 🌌 Arthur C. Clark ponownie zabiera nas w podróż pełną wrażeń i nowych odkryć. Odyseja trwa nadal! Jakoś nie mogę się nadziwić, że mimo powstania aż czterech części, trzecia, nadal potrafi wciągać, ciekawić i intrygować. Może nie jest ona tak dobra, jak dwie poprzednie, nie mniej nadal trzyma wysoki poziom. Każda kolejna uchyla rąbka tajemnic odnośnie zagadek kosmosu, sprytnie łącząc ze sobą fakty znane, lub dopiero co mające nastąpić. Czekam z niecierpliwością na ostatnią część, czyli Odyseja kosmiczna 3001. 🌌 Heywood Floyd ma już 103 lata. Jego podboje kosmiczne, dawno stały się historią. Pewnego dnia otrzymuje możliwość wylądowania i zwiedzenia komety Haleya, decyduje się na to. Jak się później okaże, będzie to preludium to niezwykłej przygody, której będzie jednym z głównych bohaterów. Oto bowiem rozpoczyna się misja ratunkowa, podczas której bohaterowie będą musieli pokonać pół galaktyki, ścigając się z czasem, by uratować rozbitków którzy naleźli się na nieporządnym księżycu. Ostrzeżenia o nie ładowaniu na nim, zostały złamane, lecz wszystko wskazuje na to że nie umyślnie, ktoś sabotuje wyprawę, co doporowadza do nieszczęśliwych następstw. 🌌 Dużym plusem jest tutaj oczywiście rozwój technologiczny, i odkrywczy. Wspaniale opisana i w pełni zrozumiały. To właśnie kwintesencja Odysei. Powieść mimo że jest fikcją, świetnie odzwierciedla także naturę człowieka, która chyba nigdy się nie zmieni. Oczywiście dążenia do rozwoju i poszerzania horyzontów, jest jak najbardziej pożądane. Pytanie tylko, za jaką cenę? Gdzie jest granica ludzkiej przyzwoitości? Ignorancja nigdy nie jest dobrym doradcą. Czerpanie korzyści materialnych, kosztem zaburzania porządku wszechświata, jest wielce haniebne. Lecz najgorsze w tym wszystkim jest świadomość, że ludzie są do tego zdolni, i to nie tylko w powieściach science-fiction.