Odkupienie

Chyba jestem monotematyczna w recenzjach książek Baldacciego. Nieodmiennie podobają mi się. Czytam je z zainteresowaniem, szybko szukając razem z bohaterami odpowiedzi na postawione pytania. Podobnie było z Odkupieniem. Amos Decker bardzo powoli wychodzi z miejsca w które wepchnęły go tragiczne wydarzenia poprzednich lat oraz wyrzuty sumienia, które nie opuszczają go od czasu śmierci żony i córeczki. W rocznicę śmierci wraca na cmentarz gdzie pochowane są najważniejsze dla niego osoby. I właśnie tam, po raz kolejny, spotyka go przeszłość. Tym razem w osobie Meryla Hawkins’a mężczyzny skazanego na dożywocie w wyniku śledztwa prowadzonego przez Amosa. Meryl twierdzi, że jest niewinny, prosi o pomoc, a kilka godzin później ginie od strzału w głowę. Nie on pierwszy i nie ostatnie jak okazuje się w śledztwie, które zostaje wszczęte. Oczywiście, że można byłoby podyskutować nad realnością rozwiązania zaproponowanego przez Baldacciego, nad prawdopodobieństwem zdarzeń i wydarzeń, tyle, że w sumie tak naprawdę nikt z nas nie wie, czy właśnie tak nie jest. Czy wydawać by się mogło najprostsze sposoby, nie są najbardziej skuteczne, najmniej zauważalne. Nie dyskutuję więc na ten temat, w przeciwieństwie do samego głównego bohatera, o którym mogłabym powiedzieć niejedno. Bohatera, który jest doskonały w swojej niedoskonałości. Motyw poranionego policjanta, tracącego rodzinę, poszukującego powodu do dalszego życia, nie jest nowatorski. Tacy bohaterowie pojawiają się raz na jakiś czas w literaturze, jednak Amos jest inny i nie mówię tutaj o jego fenomenalnej pamięci. To mężczyzna uparty, zacięty, twardy. Dążący do wyjaśnienia prawdy, jednocześnie posiadający odwagę do przyznania się do błędów. Zmienia się w każdej kolejnej części, nie są to jednak zmiany porażające, choć lepiej ubrany, lepiej odżywiony, lżejszy o ileś tam kilogramów, nadal pozostaje bohaterem, którego poznaliśmy w Pułapce pamięci. Pozostaje mi tylko mieć nadzieję, że autor nie postanowi zmienić zbyt wiele w zbyt krótkim czasie. I oczywiście, że nie przestanie dawkować nam losów Deckera. Polecam, to fantastyczna, szybka, wciągająca historia o dochodzeniu prawdy po latach, o destrukcyjnym życiu w kłamstwie i odwadze przyznania się do popełnionych błędów.