Ocalić prezydenta

„Ocalić prezydenta” nie jest pierwszą powieścią sensacyjną Ciszewskiego, którą czytam. Wiedziałem na co się piszę i czego mogę oczekiwać, a w efekcie nie zawiodłem się. Chociaż… Zaskoczenia też nie było. Ciszewski w swoim stylu dynamicznie pcha fabułę do przodu ku ostatecznemu rozwiązaniu, czyli doprowadza do sceny finałowej po której zamyka watki żegnając się z czytelnikiem. Zgodnie ze standardami, ciekawie. Wykazuje się fajną inwencją twórczą i niezłym sprytem w łączeniu fabuły z pewnymi zdarzeniami i osobami z rzeczywistego świata. Dobra lektura wakacyjna z elementami niedociągnięć, do których nawet nie chce mi się odnosić. Natomiast jak na tak krótką książkę za dużo postaci, wokół kręci się fabuła. I… W całym mym lubieniu jednego z bohaterów głównych, Krzeptowskiego – wyskoczył jednak jak Filip z konopi z pourywanymi ciekawymi wątkami. Ogólnie cząstkowe przedstawianie bohaterów kojarzy mi się raczej z opowiadaniami niż powieściami. Znośne czytadło sensacyjne.