O rudym jastrzębiu i gdańskiej jaskółce

(...)" … Pewnego południa Kasia spieszyła się bardziej niż zwykle. Udało jej się zdobyć dzban piwa i pragnęła jak najszybciej napoić spragnionych braci. Zdyszana przybiegła na Chlebnicką i postawiwszy gliniany dzbanek na jednym z głazów przygotowanych do budowy, poczęła wypatrywać znajomych postaci wśród krzątających się na rusztowaniach ludzi. – Ej, Stach, Wojtek! – wołała. – Zejdźcie to! Przyniosłam wam obiad. W tej chwili za jej plecami rozległ się głuchy stuk. Kiedy odwróciła się, ujrzała już tylko gliniane skorupy swego malowanego dzbana i złociste strużki piwa spływające po ociosanym głazie. – Przebacz – usłyszała czyjś dźwięczny , miękki głos. – Trąciłem i niechcący rozbiłem twój dzban, ale pragnę wynagrodzić ci stratę..." Ilustracje: Wanda Orlińska.