O psach

Słabiutki, oj słabiutki jest ten zbiorek opowiadań. Trzy z sześciu napisane przez ludzi, którzy źle pojmują opiekę nad zwierzętami. Jeden gałgan miał psa, który gryzł ludzi. Pancio tak kochał psią wolność, że i tak nie trzymał psa na smyczy. I smucił się pretensjami pogryzionych ofiar. Inna autorka kupiła border collie, a nie miała czasu, żeby z nim nie tylko ganiać, ale nawet spędzać czasu. Ostatnie opowiadanie było cokolwiek lepsze, ale też się pod koniec rozjechało. Było też opowiadanie nie na temat. Chociaż w sumie gumowy pies to też pies. Najgorsze było jednak opowiadanie p. Murek. Grafomańskie wypociny. Jako posiadacz nienachalnej inteligencji nie byłem pewny, czy przypadkiem nie dorosłem do obcowania z tak wysublimowaną kulturą. Skonsultowałem fragmenty z żoną. Unisono stwierdziliśmy - gniot.