O krok

Powrót do Mankella po kilkuletniej przerwie. Zawsze odbierałam styl tego pisarza, jako bardzo spokojny, a w pewnym sensie nawet delikatny. Mankell nie widzi powodu by otaczać zło mnóstwem krzykliwych i przerażających określeń, w których w końcu ginie jego istota. Zbrodnia jest zbrodnia nawet bez ćwiartowania ciała i oblewania ścian krwią. Ta prostota zła sprawia, że staje się ono bardzo realne, prawdziwe i poruszające. Według mnie „O krok” jest jedną z najciekawszych książek Mankella pod względem fabuły. Powieść jest dobrze skonstruowana, utrzymuje uwagę czytelnika. Tempo akcji nie jest szybkie, ale w moim odczuciu idealnie wpasowuje się w styl powieści. Nie jestem przekonana czy powieści Mankella z Kurtem Wallanderem można zaliczyć do kryminałów. Dla mnie to raczej powieści społeczno – obyczajowe, których główny bohater wykonuje zawód policjanta. Myślę, ze w zalewie kryminałów i thrillerów o coraz bardziej kuriozalnej i niewiarygodnej treści książki Mankella mogą być ciekawą odmianą. Bronią się one mocnym osadzeniem fabuły w rzeczywistości, dobrym, nieprzesadzonym stylem i solidnym warsztatem pisarskim.