O klasach społeczeństwa chińskiego

Niniejszy artykuł towarzysza Mao Tse-tunga, napisany w marcu 1926 roku wymierzony był przeciwko dwóm odchyleniom, istniejącym wówczas w partii. Zwolennicy pierwszego odchylenia, które reprezentował Czen Tu-siu, dążyli jedynie do współpracy z Kuomintangiem i pomijali chłopstwo. Był to oportunizm prawicowy. Zwolennicy drugiego odchylenia, które reprezentował Czang Kuotao, zwracali uwagę jedynie na ruch robotniczy i również pomijali chłopstwo. Był to oportunizm „lewicowy". Zwolennicy obu tych oportunistycznych prądów zdawali sobie sprawę, że siły walczące po stronie rewolucji są zbyt słabe, ale nie wiedzieli, gdzie szukał niezbędnych sił, gdzie znaleźć masowego sojusznika. Towarzysz Mao Tse-tung wskazał, że najbardziej masowym i najpewniejszym sojusznikiem proletariatu chińskiego jest chłopstwo, i rozstrzygnął w ten sposób doniosłą kwestie rewolucji chińskiej — kwestie sojusznika. Jednocześnie towarzysz Mao Tse-tung przewidział, że w chwili przypływu fali rewolucyjnej w szeregach burżuazji narodowej, która była w tym okresie klasą wahającą się, nastąpi rozłam i że jej prawe skrzydło stoczy się do obozu imperializmu. Wydarzenia 1927 roku potwierdziły to.