O jeden urok za daleko

Jak piwerszy tom był dla mnie przyjemną przygodą i cieszyłam się, że druga część będze poświęcona Willow - tak "Jeden urok za daleko" okazał się rozczarowaniem. Największym moim zarzutem jest główna bahterka, choć miała być taką postacią- czasami irytującą, zbyt pewną siebie, upartą, to przez cały ten tom była okropnie irytująca. Czasami nie mogłam jej znieść. Drugim zarzutem wcale nie mniejszym jest relacja romatyczna. Nie byłam w stanie w to uwierzyć, miała jak dla mnie bardzo słabe fundamenty. Plus dodatkowe wrażenie, że cała historia była budowana tylko pod tę parę, co oczywiście nie byłoby niczym złym, gdyby nie przeświadczenie, że wątki są na siłę, fabuła poza relacją głównych bohaterów jakby od niechcenia. Nie polecam.