Nuragiczna Sardynia

Sardyńska kultura nuragiczna stworzyła charakterystyczną architekturę, nie spotykaną gdzie indziej, zachowując trwałość form i ciągłość rozwoju. Odcisnęła ona trwałe piętno na krajobrazie wyspy, znacząc go liczbą ponad 7 tysięcy zachowanych nuraghes - kamiennych wież w kształcie stożka z komorami o tolosowej konstrukcji. Książka stanowi pierwsze w języku polskim tak obszerne opracowanie pradziejów Sardynii. Autor przedstawia kulturę wyspy od epoki brązu po okres rzymski oraz prezentuje charakterystyczne zabytki architektury, kultury materialnej i sztuki. Spis treści Wstęp Rozdział 1. Geografia Sardynii Rozdział 2. Historia badań nad kulturą nuragiczną Rozdział 3. Prenuragiczna Sardynia Rozdział 4. Problem chronologii Rozdział 5. Okres archaiczny (ok. 2000-1500 p.n.e.) 5.1. Społeczeństwo i gospodarka 5.2. Architektura 5.3. Sztuka i kultura materialna Rozdział 6. Okres środkowy I (ok. 1500-1200 p.n.e.) 6.1. Społeczeństwo i gospodarka 6.2. Architektura 6.3. Sztuka i kultura materialna Rozdział 7. Okres środkowy II (ok. 1200-900 p.n.e.) 7.1. Społeczeństwo i gospodarka 7.2. Architektura 7.3. Sztuka i kultura materialna Rozdział 8. Okres późny (ok. 900-500 p.n.e.) 8.1. Społeczeństwo i gospodarka 8.2. Architektura 8.3. Sztuka i kultura materialna Rozdział 9. Zmierzch kultury nuragicznej 9.1. Przyczyny 9.2. Podbój i panowanie punickie 9.3. Podbój i panowanie rzymskie 9.4. Nuraghes w późniejszych okresach Rozdział 10. Najważniejsze zabytki i stanowiska 10.1. Najważniejsze obiekty prenuragiczne 10.2. Protonuraghes 10.3. Hybrydy pomiędzy protonuraghe a nuraghe 10.4. Nuraghes jednowieżowe (monotorre) 10.5. Nuraghes kompleksowe 10.6. Osady otwarte 10.7. „Grobowce gigantów" (tombe di giganti) 10.8. Tombe a prospetto architettonico 10.9. Świątynie megaronowe 10.10. Święte studnie (pozzi sacri) 10.11. Źródła 10.12. Rotundy 10.13. Betyle 10.14. Muras 10.15. Jaskinie 10.16. Inne obiekty Bibliografia Wykaz ilustracji i map Indeks nazw geograficznych i stanowisk archeologicznych Summary