Nowy wspaniały świat 30 lat później. Raport rozbieżności

„Nowy wspaniały świat 30 lat później” stanowi przeprowadzoną przez autora analizę różnych form manipulacji, stosowanej na społeczeństwie przez włodarzy. W książce tej znajdziemy rozważania na temat dyktatury, tyranii, jakiej dopuścił się Hitler podczas II wojny światowej. Autor pokazał istotę sukcesu dyktatora. Nawiązuje też do sprawowania władzy nad ludźmi dopuszczając się okrucieństwa i zastraszenia, jaką opisał George Orwell w swojej książce „Rok 1984”. Aldous Huxley porusza „W nowym wspaniałym świecie 30 lat później” różne problemy, z jakimi musi się mierzyć społeczeństwo. Jednym z nich jest między innymi – przeludnienie. Wskazuje na skutki zjawiska i zastanawia się nad sposobami rozwiązania tego problemu. Zwraca uwagę na jeden z nich, a mianowicie ten, jaki opisał w „Nowym wspaniałym świecie”, czyli kontrola urodzeń, warunkowanie, pełna kontrola sprawowana nad społeczeństwem za pomocą dawania ułudy szczęśliwego życia. Życie w takiej ułudzie jest możliwe dzięki temu, że ludzie nie mają pojęcia o tym, że można żyć inaczej. Znają tylko taką formę życia, jaką im zaprogramowano. Media bardzo ułatwiają manipulację ludźmi. Swoboda seksualna, różne rozrywki (kino, koncerty, gry) albo w niższych kastach społecznych przeznaczenie do wykonywania pewnej, z góry określonej pracy i w końcu zażywanie środka wywołującego rozprężenie, halucynacje i sen – somę. Narkotyk stosowany przez ludzi „Nowego wspaniałego świata”, w chwilach słabości i spadku formy psychicznej. Autor podjął w książce wiele zagadnień z dziedziny psychologii i różnych technik, mających na celu sprawowanie całkowitej kontroli nad ludźmi. To nieliczne przykłady, dotyczące ludzkości, jakie możemy znaleźć w „Nowym wspaniałym świecie 30 lat później”. Zagadnienia dotyczące wnętrza człowieka, jego różnorodności cech wrodzonych i uwarunkowanych środowiskiem, w jakim dorastał, jak też możliwe do wykorzystania sposoby oddziaływania na ludzi autor szczegółowo opisał w tej książce. „Nowy wspaniały świat 30 lat później. Raport rozbieżności” przeczytałam z ogromnym zainteresowaniem. Zatem polecam.