Nowe wiersze wybrane

Dla młodych poetów liczy się obowiązek „stania przy słowach”. Raczej obce są im złudzenia nowatorstwa, ważna jest za to praca wiersza nad marszczeni em rozmaitych gładkich perswazji. Wiersz – kamyk wrzucony do retorycznych maszyn, pracujących dla polityki, ekonomii, promocji – nie może być ze swej istoty ładny, miły, fajny. Zatem młoda poezja jest raczej niefajna , i dlatego wydaje się niepotrzebna, i dlatego jest potrzebna. Czytanie wierszy to jedyna forma istotnego kontaktu z poezją. Weryfikuje hierarchie, programy, dominujące trendy, mapy i metodologie, obala pomniki (poetyckie i krytyczne),w ogólności – jest przeciw pomnikom. Liczy się intensywność zadzierzgniętego związku z tekstem, ilość pracy, którą trzeba włożyć w lekturę utworu, poziom ryzyka, jaki temu towarzyszy, ekstatyczne przeczucie, że pomiędzy słowem a czytelnikiem stanie się coś naprawdę. Wszystko to są bodaj najważniejsze miary wartości poetyckiej, najhojniejsze nagrody i najlepsze z możliwych porażki. A jeśli uda się choćby część z tego zapisać? A dodatkowo wskazać na wiersze rzadziej jak dotąd czytane, bo względnie lub całkiem nowe, nieustawne, trudne, mylące? Jeśli to możliwe, to trzeba to robić. Z tego przekonania powstała książka Nowe wiersze wybrane. Piotr Śliwiński (ze skrzydełek)