Nowa Zelandia. Podróż przedślubna

Para poleciała na wakacje do Australii i Nowej Zelandii, i dość przeciętnie opowiada, co widziała. Gdyby książka nie była sygnowana nazwiskiem Janusza L. Wiśniewskiego, nigdy nikt by jej nie wydał. A to już nie jest ten Wiśniewski z początkowych powieści i świetnych felietonów. Klasyczne odcinanie kuponów od sławy. Jego partnerka, Wojdyło, jest nudna jak flaki z olejem. Pisze jak pensjonarka wypracowanie na polski; takie poprawne z okrągłymi zdaniami, środkami stylistycznymi, wstępem, rozwinięciem i zakończeniem. Wiśniewski zresztą też nie grzeszy literackim polotem - często się powtarza, rzuca kilkukrotnie te same frazesy. Nie ma w tej opowieści o Nowej Zelandii ikry, bigla. Nie wspomnę już o szalenie wysoko postawionej poprzeczce, jeśli chodzi o polską literaturę podróżniczą: Halik, Dzikowska, Fiedler, Cejrowski. Nawet wielu amatorów na blogach ciekawiej opowiada o podróżach. A im książki nikt nie wydał. Para Wiśniewski & Wojdyło oprócz zachwytów nad Nową Zelandią mimochodem wspominają o tym, że zjeździli już cały świat: Kuba, Floryda, Bahamy, Nowy Jork, Toskania, Gibraltar, Lazurowe Wybrzeże, Wyspy Zielonego Przylądka, Bora-Bora, Tahiti, Wodospad Niagara, Galapagos, Singapur... Do tego książka zawiera lokowanie produktów. Było ciężko i nieciekawie.