Norra Latin

Cykl: Stockholmsserien (tom 1) "To, co nazywamy przypadkiem lub zrządzeniem losu, w rzeczywistości może być magią." Okładka super. Pomysł jeszcze lepszy (przypominał mi klimatem bardzo dobrą historię z Teatru złoczyńców). Ale wykonanie... nie najlepsze. Przynajmniej do połowy. Miałam wrażenie, że autorka nie do końca wiedziała, na jakiej kategorii literackiej ma się skupić w swojej powieści. Rozwlekłe treści. Skakanie od nastroju do nastroju. Od horroru do dramatu. Gdyby nie ten misz masz gatunkowy, byłoby całkiem nieźle. A i tak jest na tyle intrygująco, że nie da się odłożyć tej opowieści. Nawiedzona szkoła dla aktorów. Szkoła, która ma własną legendę. I własnego upiora. Co tak naprawdę nawiedza szkołę? Czym jest tajemnicza, demoniczna czerwona maska? "Przyciskam maskę do twarzy, zakładam skórzany pasek na głowę. Drewno jest miękkie i zaskakująco ciepłe. Jest jak druga skóra. Czuję woń krwi i zapach lasu. Zaczyna mnie mrowić w palcach. Kłuje mnie i łaskocze, jakby przez moje dłonie przebiegał prąd. W tej samej chwili, gdy uzmysławiam sobie, że dzieje się coś złego, i tak już wiem, że jest za późno." Czy faktycznie odbiera rozum? I czym jest trickster? Dwie dziewczyny. Clea i Tamar. Ta pierwsza mega irytująca (mnie),szesnastoletnia drama queen. Ta druga, dziewczyna z potencjałem, wrażliwa i podatna na magię. "Przez całe życie marzyłam o tym, by przytrafiło mi się coś magicznego, coś, co mi udowodni, że baśnie istnieją naprawdę. Drzwi w szafie. Przejście do podziemnego świata. Magiczny krąg." Dużo młodzieżowych akcentów do połowy, która jest mega rozflaczała. Potem jest już lepiej. Drugi tom zapowiada więcej magii - zerknę :)