Nocne Miasto

Jeśli książka z pogranicza gatunków, porywa mnie w wir wydarzeń powodując, że miejska fantastyka staje się tunelem, którym zmierzam ku poznaniu ludzkiego wnętrza, to uznaję ją za świetny wybór. Bo bywa, że z lekceważeniem pomijam dziwne stwory, walki z potworami i świat gadających kotów, ale jak się okazuje bywa też tak, że nie uciekam od żadnej linijki i pozwalam wchłonąć się opowieści z jej realiami, psychologicznymi dywagacjami i fantazją. Jestem Deszczowym Psem, miauczącym Chopperem, ciekawską nastolatką i piękną, niemal abstrakcyjną Jolantą. Zaginioną Agnieszką i jej narzeczonym, złym i dobrym Królem, żywą wodą. W tej książce jestem wszystkim, całym "Nocnym miastem". Gdzieś w warszawskim życiu sypią się strzępy normalności gdy znika kobieta a na jej miejsce pojawiają się sny, które przerażają realizmem. Przeszłość i przyszłość przychodzą nocą, ostrzegają i grożą, przywołują dawno zgubiony cień, który miał w sobie zło ale i determinację. W głębi ziemi, u brzegu niezwykłej rzeki, leczy się bezsenność a na powierzchni przenikają się szlaki kobiety w czerni i tej, która liże zdjęcia, by odkryć czy ktoś JEST. Przedziwne to sploty, surrealistyczne, sprawiające, że gubi się granica między jawą i snem, między prawdą a zakotwiczonym w przeszłości niepamiętaniem. To niby 400 stron wielkiej miłości w służbie poszukiwania narzeczonej, niby wybaczenie dla zapijającego realia ojca, może też urocze przywiązanie do zachwyconej pracą bohatera dziewczyny. Ale jest tu też żądza władzy i wykorzystywanie niezwykłego daru, są obskurne zakamarki miast i szantaż dla dobra lub krzywdy dziecka. Jest wreszcie podświadomość, która odbija echem grzechy i tchórzostwo, dziecięce traumy i rodzinne aberracje. I jest nocne miasto, które myli obrazy, odpowiada na pytania i rzuca wyzwania. Odpycha i przyciąga jak narkotyk, daje głos kotu i Jolancie z dwóch linii czasowych, bierze w posiadanie zwykłego coacha i pokazuje mu, jak bardzo jest nadzwyczajny. Jest w każdym z nas prywatne "Nocne miasto", zbudowane ze zła i poświęcenia, uczące łączyć się z własnym cieniem i pokonywać demony - te bardzo głęboko tkwiące w głowie i te w garniturach, z szerokim, fałszywym uśmiechem. "Sny to dziwne zjawisko", w którym miesza się obraz Salvadora Dali i zapamiętane upokorzenie dziewczynki. Tę książkę napisał trener biznesu a zza ramy codzienności spogląda nam w oczy Freud. To opowieść o zaginięciu i upartym poszukiwaniu dziewczyny lecz za tym na pozór zwyczajnym celem ciągnie się cień naszych koszmarów. Niekoniecznie sennych. Niezwykła to książka - piękna, szalenie pochłaniająca, wnikająca w myśli i sprawiająca, że każdy nasz sen nabierać odtąd będzie głębszego znaczenia. Polecam, warto się wybrać do "Nocnego miasta" po sen i przebudzenie. "Kiedy zrozumiesz, że jesteś w stanie rozpętać piekło, okazuje się, że bardzo rzadko musisz to robić." Pani_Ka Czyta Dziękuję Wydawnictwu Imagine Books