Noc trzydziesta

Co mogę powiedzieć o Katarzynie Puzyńskiej? Pisze rewelacyjne powieści, po których ma się ochotę na więcej i więcej. Przyciąga do siebie swoją oryginalnością i taką jakąś świeżością. Jestem świeżo po lekturze jej najnowszej książki pod tytułem "Noc trzydziesta". Znalazłam tutaj miks gatunków, między innymi kryminał, thriller i oczywiście literaturę obyczajową. To mi się bardzo podobało. Puzyńska idealnie dopasowuje scenerię do pory roku, którą aktualnie opisuje. Doskonale dba o każdy detal. Dzięki temu miałam wrażenie, że biorę czynny udział w tej historii. Tutaj tyle się dzieje, że nie miałam czasu na nudę. Fabuła jest bardzo intrygująca. Dla takiej historii warto było zarwać nockę. Akcja wartka i ani na minutę nie zwalnia. Czy seryjny morderca o pseudonimie Amor, po trzydziestu latach wstał z grobu i ponownie dopuścił się zbrodni? Wszystko wskazuje na to, że tak. Tę trudną, bardzo zawiłą i niebezpieczną sprawę będą musieli rozwiązać: podkomisarz Michalina Murawska, komisarz Iwo Wilkowski, prokurator Grzegorz Hala, który mierzy się z pewnymi obsesjami (podobnymi do tych, na które cierpiał serialowy Monk. Szczerze mu współczułam i jednocześnie podziwiałam go za postępy) i podkomisarz Kaja Dalke (podobnie jak ja, nie lubi swojego imienia). Murawska odkryje mroczną tajemnicę sprzed lat, która dotyczy jej własnej rodziny. Jak sobie z tym poradzi? Nie podobało mi się zachowanie dziennikarki śledczej Oliwii Bacewicz, która nie potrafiła trzymać języka za zębami. "Noc trzydziesta" jest kontynuacją powieści pod tytułem "Nic takiego". Obie części można czytać osobno, ale ja radzę zabrać się za nie po kolei. Autorka świetnie przedstawiła nam problem Wietnamczyków i Chińczyków z nielegalnym handlem w Polsce  w latach dziewięćdziesiątych. Dzięki temu możemy przyjrzeć się bliżej działalności azjatyckiej mafii, a co za tym idzie, morderstwom. Puzyńska idealnie przeplata ze sobą wydarzenia obecne jak i te, które miały miejsce trzydzieści lat temu. Dzięki temu otrzymujemy spójną historię. Cieszę się, że autorka w swoją powieść wplata prywatne wątki głównych bohaterów. Dzięki temu mogłam lepiej się im przyjrzeć. Czyżby seria "Zalesie" przebiła "Lipowo"? Ocenicie to sami. Was zachęcam do przeczytania "Nocy Trzydziestej", a sama z przyjemnością będę wypatrywała kolejnej części.