Noc strachów

Pomysł jest prosty - dzieci siedzą nocą przy ognisku i opowiadają sobie historie, bardziej lub mniej doprawione niesamowitością. W książce jest pięć opowiadań, które należy czytać kolejno, ponieważ niektóre wątki są ze sobą powiązane. Opowieści nie są długie (w sumie niecałe 100 stron),nie są też bardzo straszne - odbiór będzie zależał od wyobraźni i wrażliwości dziecka, jednak całość ma kapitalnie zbudowaną aurę. Ośmieliłabym się stwierdzić, że to inicjacyjna proza grozy, wprowadzająca młodego czytelnika w schematy znajome oczytanym. Może stanowić swoiste przejście do "dorosłej" prozy gatunkowej. Podoba mi się język - mimo, że fabułki nie mrożą krwi w żyłach, to sposób opowiadania umiejętnie tworzy atmosferę napięcia, tajemnicy, oczekiwania, rozładowywaną od czasu do czasu humorem. Młody czytelnik jest tu potraktowany poważnie, żeby nie powiedzieć z szacunkiem, może dlatego mnie, osobie dorosłej, czytało się "Noc strachów" z ogromną przyjemnością. Literacko to górna półka, perełka. Monochromatyczne ilustracje świetnie wpasowują się w klimat. Szczerze polecam.