Nigdy, może, zawsze

Szybko się to czyta. Doceniam krytykę, ale nie wiem czemu ktoś się czepił na Legimi, że niedopracowana i nierealistyczna, a dialogi denne. Jest owszem jeden problem z tekstem na początku-korektor nie wyłapał, ale to tyle. Rosie i Shane dają się polubić i trudno im nie kibicować. Wolę takie nieco zbuntowane i odważne bohaterki, niż niemrawe oczekiwaczki cudów. Fajnie poruszony wątek niepełnosprawności, a autorce udało się nie wywołać we mnie poczucia litości do Shane’a za co też plus. Bonusowo mamy jeszcze bohaterów do znielubienia i pewną refleksję nad przyjaźnią. Sceny erotyczne nie przytłaczają.