Niezwykłe kobiety Drugiej Rzeczypospolitej

Były niezwykłe, jak niezwykła była sama II RP. Trwała krótko, lecz czerpiemy z z jej dokonań do dziś. Podobnie niektóre z opisanych pań odcisnęły piętno i na późniejszych czasach. A dla kobiet, jako takich, świat zaraz po odzyskaniu niepodległości zaczął wyglądać całkiem obiecująco. W krajach zaborczych praktycznie nie miały istotnych praw (choć pamiętajmy, że w rodzinach polskich miały zwyczajowe, kto krzywdził kobiety, nie mógł liczyć na szacunek uczciwych mężczyzn, wspierała je też rodzina). Wkrótce Piłsudski jako Naczelnik Państwa wydał dekret przyznający prawa wyborcze kobietom. I tak zostało - konstytucja to uszanowała. Tu warto wspomnieć, że przodująca w walce o prawa kobiet Wielka Brytania, dała im prawo do głosowania dziesięć lat później! Jednak, siłą tradycji, w niepodległym państwie kobiety w polityce raczej się nie liczyły. Za to na przykład w kulturze liczyły się bardzo. Szkice Chociłowskiego opowiadają o losach trzydziestu pań, które pod każdym względem warte są zapamiętania. Niektóre z nich są bardzo znane, jak choćby noblistka Maria Skłodowska-Curie (wprawdzie akurat obywatelka Francji),ale są też m.in. Elżbieta Barszczewska, Zofia Kossak, czy gen. Elżbieta Zawacka. Ktoś mógłby zapytać, czemu brakuje na przykład sióstr Kossakówien Marii i Magdaleny, lubo też Ordonki? Autor wybierał jak chciał, i miał prawo. Ale to znaczy także, iż można na ten temat napisać jeszcze niejedną książkę.