Nieznośny narcyz

Christopher Miles zostaje nazwany przez swoich braci egoistycznym dupkim, a do tego rozpieszczonym bachorem. Mając dość dotychczasowego życia, wyrusza w podróż po Europie z plecakiem i ograniczonym budżetem. Tak trafia do hotelu w Barcelonie, gdzie dzieli pokój z obcymi ludźmi. Właśnie tam poznaje Hayden Whitmore, która również wyruszyła na roczną przygodę. Od samego początku byłam pochłonięta tą historią, Christopher jest przezabawny, ale też jest z niego niezły choleryk, który nie znosi słowa sprzeciwu, wszystko musi być tak jak powie. Hayden jest dla niego nie lada wyzwaniem, dziewczyna nie przejmuje się jego fochami i często ustawia go do pionu. Zdarza się jednak, że bierze na siebie jego głupie zachowania, mówiąc: „To nie twoja wina, tylko moja”, co bywa irytujące. Christopher to mężczyzna wychowany w luksusie, więc mieszkanie w obskurnym pensjonacie i spanie w pokoju z innymi ludźmi to dla niego prawdziwe wyzwanie.  Dodatkowo jest delikatnie narcystyczny i bywa toksyczny. Ale jest też opiekuńczy i pomocny, no i ma dobre serce, idealnym tego przykładem jest jego relacja z Eddim. Hayden jest zupełnie inna, to stateczna dziewczyna wychowana na wsi, z konserwatywnym podejściem do życia. Jest wyrozumiała, uczciwa i ma ogromne serce. Ta dwójka tak różna, a zarazem tak dobrze się uzupełnia. Mają naprawdę interesującą chemię, która nie ogranicza się tylko do fizyczności, ale również do ciekawych rozmów i odkrywania siebie nawzajem. Christopher nie zdradził swoim nowym przyjaciołom ani Hayden o tym, czym się zajmuje i z jakiej rodziny pochodzi, chce po prostu by ktoś polubił go za to, jaki jest, a nie za to, kim jest i ile ma pieniędzy. Ta historia sprawiła mi ogrom ferajny, pierwsza część ta o podróży była niezwykle ciekawa i bawiłam się na niej świetnie. Podobały mi się ich wspólne momenty i te, w których występował Eddie młody chłopak, którego poznają w Barcelonie. Podobało mi się jak została pociągnięta ta znajomość z tym dzieciakiem. Choć niektóre rozwiązania budziły moje wątpliwości. Część po tym, jak nasi bohaterowie wracają z wycieczki, była dla mnie nudna i strasznie męcząca, myślę, że męczyłam się na niej, tak jak Hayden w mieście. Na szczęście końcówka przypadła mi do gustu, choć miała ona wady i dziwne rozwiązania i zadziała się ona zbyt szybko to mimo wszystko była po prostu fajna. Jeśli mam ocenić całość, to ja naprawdę dobrze się bawiłam, nie jest to może taki sztos, jak 1 i 2 tom, ale jest fajnie napisana, jest zabawna, ale też pokazuje różnice społeczne, które są straszną niesprawiedliwością świata. Po raz kolejny i jak w każdej książce z tej serii muszę pochwalić relacje rodzinne i więź braci, która jest niezwykle silna i prawdziwa. Lubię to jak się wspierają i nie boją się powiedzieć co myślą. Podsumowując ta książka ma wady, ale jak dla mnie można się na niej dobrze bawić, więc polecam! /współpraca reklamowa niezwykłe zagraniczne/