Niewolnicy z Socorro

Nie jest to najlepsza część Drużyny, ale na pewno znacznie lepiej napisana niż ostatnie dwa tomy autorstwa Pana Flanagana. Czaple zostają tutaj wplątane w pościg za przestępcami, którzy uprowadzili sporą liczbę Aralueńczyków i zamierzają sprzedać ich w niewolę. Tradycyjnie dla tej serii mamy pościg morski, a potem to co Skandianom wychodzi najlepiej - mordobicie. W tej części następuje spory crossover z pierwszą serią napisaną przez Flanagana czyli Zwiadowcami. Taki zabieg był pewny, bo wiadomo że twórcy lubią robić takie rzeczy w ramach jednego dużego uniwersum. Tyle że postać Gilana została tu mocno ,,wykastrowana''. Sam bohater raczej mało robi, a bardziej służy za zapychacz fabularny i plakietkę reklamową, żeby przyciągnąć do Drużyny czytelników poprzedniej serii. Tyle że to niestety raczej nie zadziała, bo Hal i przyjaciele nie dorównują przygodom Willa Treaty'ego ani jakością, ani akcją ani nawet humorem. Niestety, tą część wspominam niemal tak bardzo źle jak książki o Maddie czy nieszczęsną Ziemię skutą lodem. Czytanie Niewolników z Socorro przychodziło mi z trudem. Z całą sympatią do autora - albo niech przerzuci się na inną serię, albo niech da już sobie spokój z pisaniem.