Niewolnica Isaura

Cienka niepozorna książka. Sięgnęłam z półeczki mojej mamy, którą kupiła w PRL-u, wydana grubo po tym, jak trafiła na ekrany w postaci telenoweli. Książkę czyta się bez wzlotów i upadków. Tematyka dotyczy niewolnictwa. Autor napisał abolicjonistyczną powieść w 1875 roku. W Polsce ukazała się w 1986 roku na prośbę telewidzów. Wcześniej przed telenowelą nikt nie miał pojęcia o istnieniu tej książki u nas. Książka daje świadectwo epoki, stosunków społecznych w drugiej połowie XIX wieku, ze szczególnym naciskiem na ówczesne niewolnictwo. Na początku XIX stulecia niewolnicy stanowili prawie połowę populacji Brazylii. Ich los był okrutny. Przeciętna długość życia niewolnika na plantacji wynosiła siedem lat. Pracujących pilnowali nadzorcy, stosujący bez skrupułów kary cielesne wobec niepokornych. Telenowela , która opierała się na powieści, została rozbudowana ,zachowując tło historyczne. Powstała w 1976 roku, na polskie ekrany trafiła w 1985 roku. Moja babcia i mama oglądały z zaciekawieniem losy Izaury w telewizji. Były to jednak inne czasy, kiedy rozrywek było jak na lekarstwo , a telewizja posiadała tylko dwa kanały i to nie przez cały dzień. Nie dziwię się ,że wtedy ludzie chłonęli wszystko co popadnie. W internecie można znaleźć na upartego odcinki tej telenoweli dość kiepskiej jakości podczas odtwarzania, ale jakoś nie mogą przyciągnąć mojej uwagi na dłużej tak jak inne opery mydlane tureckie itp. nadawane nawet teraz w telewizji. Książka dosyć mnie zainteresowała , nie ze względu na jej ckliwość, wątek miłosny, tajemnice, przekombinowaną akcję. No cóż bieg wydarzeń nad wyraz podobny do serialu ,,Zniewolona’’ oraz książki wtórnej o tym samym tytule. Tylko ta druga to zupełnie inna bajka. W istocie samej bardziej subtelna i na wyższym poziomie. Ale do czego zmierzam? Do tego ,że niewolnictwo w Brazylii nadal kwitnie, a jest XXI wiek. W 2021 roku w Brazylii odnotowano 1937 przypadków osób pracujących jako niewolnicy. To najwięcej od 2013 roku kiedy takich ludzi było 2808. Pandemia Covid - 19 oraz działania rządu przyczyniły się do zwiększenia problemu niewolnictwa w Brazylii. To jest po prostu nie do uwierzenia. Niestety problem ten znowu rośnie i występuje głównie w obszarach wiejskich. Ludzie często tracą swoje ziemie uprawne, które zabierają im m. in . firmy wydobywcze. Rolnicy stają się ofiarami oszustw i są wypędzani ze swoich terenów. Zatrudnia się ich później jako niewolników w leśnictwie, produkcji węgla drzewnego czy górnictwie. Czytałam o takiej Izaurze XXI wieku, gdyż domowe niewolnictwo nadal istnieje w Brazylii. W 2021 roku uwolniono czarnoskórą niewolnicę ,która miała 46 lat i 38 lat była więziona. Przykładem jest Magdalena Giordano z miasta Pato de Minas. Książka jest hołdem dla wszystkich pokrzywdzonych i tu tkwi cały problem. Przede wszystkim trzeba powiedzieć NIE! wszelkiej przemocy, niewolnictwu , wykorzystywaniu swojej władzy nad osobami słabszymi.