Niewidzialne miasta

Ta książka to diament mieniący się milionem połyskliwych fasetek. Precyzyjna matematyka i czysta poezja splatają się w powieściowej kombinatoryce dając w efekcie dzieło niewielkie rozmiarami, ale za to fascynujące misterną konstrukcją złożoną z piękna i tajemnic. Bo w pierwszej chwili widzimy Marca Polo składającego cesarzowi Kubłaj-Chanowi relacje o niezwykłych miastach mających za nazwę kobiece imiona, przeważnie wyszukane i rzadkie. Jednak ta kaskada wizji podporządkowana jest tajemnej strukturze liczbowej. Mamy 55 miast (choć autor myślał nawet o 77) i ta wielokrotność jedenastki to dobrze przemyślany zamysł. Mamy jedenaście kategorii miast, w każdej jest ich pięć, wszystkie schowane w jaskrawej powodzi obrazów przelewających się na stronach książki. Aż się prosi o próbę odkrycia jakiejś głębszej tajemnej struktury. Nawet powierzchowne odczytanie sprawia, że coś takiego tu się czuje. Więc może ta powieść to wrota do sekretnych znaczeń i symboli? Na pewno nie należy rezygnować z ich poszukiwania.