Niewidoczni Akademicy

Powieść przeczytana po raz pierwszy dawno temu. Satyra w stylu Pratchetta na futbol, subkulturę stadionową oraz modę, wraz z ich wszystkimi przyległościami. "Kolana winny być zakryte. Powszechnie znany jest fakt, że jedno spojrzenie na męskie kolano może doprowadzić kobiety do szału lubieżności". (Ridcully, Mustrum) Przed dziekanem Niewidocznego Uniwersytetu prawdziwe wyzwanie - ustalenie nowych reguł sportu, dotąd nielegalnego i uprawianego po kryjomu - piłki nożnej. Trzeba też sformułować futbolową drużynę akademicką, by nie utracić grantu na... urozmaicony NABIAŁ i uczciwe dziewięć posiłków dziennie 😁 "- Trzeba iść z duchem czasów... - Patrycjusz pokręcił głową. - Staramy się tego nie robić na ogół - odparł Ridcully - To go tylko rozzuchwala". (Ridcully, Mustrum, Vetinari, Havelock) Gra zespołowa Magów? Brzmi jak wspaniały przepis na porażkę 😉 "Reguły w tej chwili nas nie interesują. Musimy rozegrać mecz w każdym przypadku, a zatem będziemy ich przestrzegać zgodnie z najlepszymi tradycjami sportowego ducha, dopóki nie odkryjemy, w którym miejscu można je nagiąć albo złamać dla naszej korzyści." (Ridcully, Mustrum) "Tylko krótki spacer dzielił pałac od Niewidocznego Uniwersytetu - ośrodki władzy lubią mieć się wzajemnie na oku." (Narrator) Wszystkie postaci są, jak zawsze u Autora, nakreślone rewelacyjnie, ale najbardziej zapada w pamięć pan Nutt, uniwersytecki ściekacz świec, który nie szczędzi sił, by nadać swemu życiu wartość. Ankhmorporski świat prowokuje do głębokich rozważań na temat fenomenu sportów grupowych, sensu mody, demokracji, naszych pasji, słabości, samoakceptacji, szukania miejsca w świecie...