Nieświadomość jako pustka

Wszędzie tam, gdzie jest istota skończona, jest też brak, pustka. Wszędzie tam, gdzie to, co istnieje, sąsiaduje z nicością, jest dążenie do wypełnienia. Istnienie istoty wyosobnionej, skończonej - to dążenie. Za wszelką cenę. Żadne ograniczenia nie mogą powstrzymać tej siły, nie ma spokoju, jest dążenie, które Freud nazwał popędem. Ujawnia się on nam w akcie świadomości, akcie woli, akcie tworzenia i akcie niszczenia. Istnienie niepełne, wyosobnione, dąży do pełni poprzez akt, a więc wyjście poza siebie. W nicość, w pustkę. W tej pustce kreuje coś, coś innego niż ono same, przedmiot, fenomen, który ma być dopełnieniem braku. To stanowi jego istotę. ! Uwagi: Oprawa lekko zarysowana. Brzegi stron minimalnie zakurzone.