Niespodziewane stronice

Wydawać by się mogło, że wszystko, co napisał zmarły dwadzieścia dziewięć lat temu wielki Cortázar, zostało już opublikowane. Jednakże, jak to czasem bywa w zawiłych ścieżkach przeznaczenia i literatury, ponad dwadzieścia lat po śmierci pisarza, jednego z ojców realizmu magicznego, okazało się, że jest inaczej. Jak za dotknięciem różdżki magii realistycznej, wdowa po pisarzu otworzyła mimochodem przed jednym ze znawców twórczości jej męża przepełnioną szufladę, ukrytą w którymś z zakamarków paryskiego mieszkania. Okazała się ona być swego rodzaju ukrytym skarbem, pełnym kartek o różnym kolorze i rozmiarze, zawierającym teksty w większości niepublikowane i nieznane. W momencie, gdy to się stało tomy dzieł zebranych pisarza były już w połowie opracowane, a teksty w nich zawarte uzupełniono notkami i przypisami powstałymi z notatek znalezionych po śmierci ich autora. Odkryte w komodzie inedita okazały się jednak tak różnorodne gatunkowo, chronologicznie i treściowo, że zdecydowano się wydać je jako osobny tom. Powstał w ten sposób spory wolumin o objętości czterystu pięćdziesięciu stron, polskie wydanie jest zaś wyborem tych tekstów i zawiera stron trzysta sześćdziesiąt siedem.