Nieidealnie dopasowani

Do książek, gdzie któreś z bohaterów ma biuro matrymonialne mam słabość i sentyment od czasów Idealnej Pary Susan Elizabeth Phillips. No lubię, co tu dużo mówić, a że lubię to się pokusiłam o lekturę Nieidealnie dopasowanych. Okładka słodziutka, opis nie mniej, więc co mogło pójść nie tak? Ano dla mnie tę książkę zabił totalny brak chemii między bohaterami. Niby ich ciągnie, niby się wzajemnie kręcą, niby jest fajnie… Ale nie. To dwójka przyjaciół znających się od lat. Robiących wszystko razem, żyjących trochę jak białe małżeństwo sąsiadów, aż przychodzi MOMENT. Ona, chcąc odziedziczyć biuro mamusi, zostaje przez nią wmanewrowana w znalezienie kobiety życia swojemu kumplowi. Jak to się kończy, czy mamusia zrobiła to celowo, co z tego wychodzi… Tego naprawdę nie jest trudno się domyślić ;) i to tak raz dwa. I gdyby to była książka komediowa o dwójce przyjaciół robiących sobie podjazdy, ale idących za sobą w ogień, to mogłoby być super. Ale niestety jest to romans i tu wszystko zdycha. Bo jednak bez chemii to jest tylko opowieść o dwójce świetnych przyjaciół, którzy zaczynają ze sobą być i się seksić. Jak seksy nie wzbudzają dreszczyka emocji to jest znak! Jestem zawiedziona. Nie skrajnie, bo to nie jest zła książka, ale oczekiwałam więcej, bardziej, mocniej. Dostałam czytadełko, niegłupie, ale i też niewyjątkowe.