Nieczysta gra

Na pewno nie jest to jedna z lepszych książek Sandry Brown. Jeśli chodzi o mój prywatny ranking tej autorki, to plasuje się niestety na jednym z ostatnich miejsc. Ale czy to oznacza, że jest to książka zła? Zasadniczo, nie. Na pewno spełnia wszystkie wymogi gatunku. Wątek sensacyjny dość udany, nie rzucały się w oczy żadne większe nieścisłości (a na te drobne spokojnie można przymknąć oko😉),akcja wartko płynęła do przodu. Większym problemem był dla mnie wątek romansowy. Sandra Brown zawsze bardzo umiejętnie budowała napięcie między bohaterami, emocje towarzyszące rodzącemu się uczuciu, chemię i wzajemne przyciąganie. Tutaj było to tylko w teorii. Przede wszystkim nie polubiłam ani Griffa ani Laury, więc ich związek nie mógł być dla mnie przekonujący. On, były futbolista, były więzień, dużo mięśni i niestety często miałam odczucie, że mało rozumu. Ona, perfekcjonistka w pracy, ambitna, trochę "królowa lodu", ale z namiętnościami czającymi się pod powierzchnią. Tyle, że ja niestety miałam wrażenie, że Laurze brak jest tzw. ikry i że jest zwyczajnie nudna. Niemniej jednak, polecam jako lekturę np. do pociągu, ponieważ nie jest tutaj potrzebne stuprocentowe skupienie, a jednocześnie jest na tyle ciekawie, że czas szybko zleci🙂 Dla mnie, małe rozczarowanie, ale tylko dlatego, że autorkę czytam i cenię od lat, a tutaj niestety nie osiągnęła swojego zazwyczaj wysokiego poziomu i wyszedł zaledwie średniak.