NIECZAS na sztukę. NIECZASOWNIK o sztuce

Czytelniku, Czytelniczko – Najwyższy nieczas na sztuki piękne. Czy rację ma Paweł Susid, bo to z jego obrazo-komunikatu pochodzą te słowa? Czy jesteśmy w szczególnym, bo najwyższym nieczasie na sztukę? Rozważania nad czasem/nieczasem stały się hasłem przewodnim tej publikacji. Rozpoczynaliśmy pracę nad tekstami i obrazami z nieformalną grupą NIEMIEJSCE, w – jak nam się wówczas zdawało – przewartościowującym momencie, właśnie wkraczaliśmy w kolejną falę pandemii. Kończyliśmy redakcję podczas rozwijającej się agresji Rosji na Ukrainę. Wydawało się, że idee, którym poświęcaliśmy czas, twórczość i życie gwałtownie, na naszych oczach, się dewaluowały. Znana przeszłość zdawała się daleką idyllą, teraźniejszość zaskakiwała, a przyszłość była chwiejna i wątpliwa. Moralnie, etycznie i zdroworozsądkowo należałoby zająć się czymś innym, to nie jest czas na... to nieczas na sztukę. Trochę z przewrotnego „sprawdzam", a może niezgody lub z zaciekawienia, potrzeby wydania i usłyszenia własnego głosu powstawała ta publikacja.