„Robiąc sobie śniadanie, pomyśl o innych. (Nie zapomnij nakarmić gołębi)”. – Mahmud Darwisz, palestyński poeta Niedziela, 7 października 2023 roku. Pewien anonimowy mężczyzna ma już plany na ten dzień: najpierw tenis, później wizyta u lekarza. Jednak z dnia na dzień wybucha wojna i jego życie wywraca się do góry nogami. Razem z siostrą zabierają koty i uciekają przed bombardowaniami aż odnajdują schronienie w ciasnym pokoiku już i tak przeludnionego mieszkania. Aby nie stracić poczucia czasu, mężczyzna zaczyna pisać dziennik, w którym przez następne miesiące relacjonuje swoją codzienność. To, jak w poszukiwaniu leków, jedzenia i wody przemierza obrócone w proch dzielnice Gazy. Jak próbuje nawiązać kontakt z bliskimi, pomimo przerw w dostawie prądu. Jak uczy się funkcjonowania w nieludzkich warunkach. Szybko orientuje się, że wojna nie potrwa tylko chwili. Że pieniędzy na żywność jest coraz mniej. I że do coraz większej liczby przyjaciół nie dodzwoni się już nigdy – nawet gdy ten cholerny, nieustannie rwący się internet w końcu zacznie działać. Dziennik był publikowany przez pierwsze miesiące wojny na łamach „Guardiana”. To niezwykle szczere, uniwersalne – i przy okazji świetne pod względem literackim – świadectwo wojny – przedstawionej z perspektywy jednego z miliona punkcików świetlnych, które gasną jeden po drugim na wciąż ciemniejącej mapie Gazy. „To książka pełna pytań, na które być może do końca świata nie znajdziemy odpowiedzi. To zapis odczuwanej każdym kawałkiem ciała wojny, strachu, przerażenia, wiary w jeszcze jeden dar od losu, nadziei na przeżycie. To konsekwentna opowieść o rozpadzie i znikaniu świata. Ten dziennik to anonimowe, uniwersalne świadectwo ze środka piekła, dowód moralnego upadku tych, którzy odpowiedzialnością za działania terrorystyczne tchórzy postanowili obarczyć niewinnych”. - Michał Nogaś „Ten dziennik zmusza do ujrzenia perspektywy osób, które swoje przyzwyczajenia i plany musiały porzucić w mgnieniu oka. Opisane wspomnienia utraconej codzienności pozwalają głęboko zrozumieć, jak łatwo może przepaść to, co znane i stałe. Nowa rzeczywistość zmiażdżyła dawną codzienność Palestyńczyków, codzienna walka o przetrwanie toczy się kosztem podstawowych potrzeb, a niekończąca się obawa jest na porządku dziennym. Dlatego przestaje dziwić, że nie ma tu przestrzeni na argumenty na rzecz którejś ze stron. Są ludzie tacy jak my, którym zostały jedynie nadzieja i wzajemna troska. I którym należy się nasza uwaga”. - Kasia i Jacek Sienkiewicz, KWIAT JABŁONI
Klimat książki
Wstrząsające, intymne świadectwo życia w samym sercu konfliktu, ukazujące brutalną dekonstrukcję codzienności pod wpływem wojny.
W skrócie
- Silne emocje
- Dużo napięcia
- Mroczny klimat
- wolne tempo
Tropy
- osobiste świadectwo
- dzieńnik z frontu
- walka o podstawowe potrzeby
Trudne tematy: przemoc, śmierć, strach, cierpienie
Szczegóły
- Data wydania
- 14 stycznia 2026
- Liczba stron
- 328 str.
- Wydawnictwo
- Znak Literanova
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- reportaż
- ISBN
- 9788384271896
Inne książki autora
(913)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Nie zapomnij nakarmić gołębi. Dziennik z Gazy" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.