Nie wpuszczaj lasu

Relacja między Thomasem a bliźniakami Andrew i Dove po wakacjach się komplikuje. Dove dystansuje się od swojego brata, a Andrew ucieka w pisanie mrocznych baśni. Thomas porzuca szkicowanie, a jego rodzice znikają. Gdy Andrew śledzi Thomasa, wchodzi do zakazanego lasu i odkrywa, że potwory ze szkiców ożywają. Od tej chwili co noc obaj z nimi walczą. „Nie wpuszczaj lasu” to przyprawiająca o ciarki na skórze fantastyka młodzieżowa. Połączenie dark academia, body horroru, horroru botanicznego oraz dramatu psychologicznego. Mroczna, intensywna i hipnotyzująca opowieść o obsesji, uzależniających relacjach i koszmarach, które są w głębi człowieka. Autorce świetnie udało się stworzyć niepowtarzalny gotycki klimat. Duszna, mroczna i pełna niedopowiedzeń atmosfera, oplata czytelnika od samego początku i nie opuści przed poznaniem zakończenia. Intensywna i hipnotyzująca fabuła. Wątek tajemniczych i niewyjaśnionych zdarzeń oraz zaginięcia, które wciągają bez reszty. Las pełen mroku i sekretów staje się niemal postacią, po przez barwne i sugestywne opisy przyrody oraz metafory. Powieść jest pełna symboliki, a koszmary stanowią metaforę lęków i obaw wewnętrznych, zatem wydaje się oryginalnym pomysłem, by potwory z rysunków przenikały do rzeczywistości. Bohaterzy oraz ich historie zapadają w pamięć. Razem przeciwko koszmarom, gdzie zaciera się granica między jawą a snem. Między głównymi bohaterami wywiązuje się toksyczna relacja, pełna napięcia, obsesji, a także walki z własnymi uczuciami. Autorka nie boi się poruszać trudnych tematów, takich jak lęki, traumy, ból psychiczny, emocjonalne konflikty oraz własna seksualność. Całość wypada dobrze, czytelnik czuje cały czas zainteresowanie fabułą, próbuje odkryć co jest realne, a co dzieje się tylko w umyśle bohatera. Pełna zaskoczeń, twistów fabularnych, a zakończenie pozostaje otwarte, nie daje również jednoznacznej odpowiedzi i zostawia przestrzeń dla interpretacji. Idealna lektura na jesienne wieczory, polecam 🍂