Nie przeproszę, że urodziłam. Historie rodzin z in vitro

Po lekturze towarzyszy mi cała gama całkiem sprzecznych emocji. Choć książka napisana jest naprawdę świetnie (za wyjątkiem trochę chaotycznego wstępu) to dotyka naprawdę bardzo wrażliwej sfery. Chęć posiadania dziecka, zwłaszcza gdy okazuje, się że medycznie jest niemożliwa do spełnienia, powoduje, że kobiety (mężczyźni zresztą też) zaczynają robić wszystko by to pragnienie spełnić. Reportaż właśnie o tym. O pragnieniach i ich realizacji. Niektóre z przytoczonych konfiguracji mnie zszokowały i są dla mnie wątpliwe z etycznego punktu widzenia, a inne (bardziej standardowe),no cóż, jestem tylko człowiekiem i nie do mnie należy ocena motywacji ludzkiego serca. Brawo dla autorki, że sięgnęła po temat, który budzi wielkie kontrowersje i wywołuje lęki zwłaszcza w naszm kraju. Zrobiła to z dużą delikatnością i wrażliwością. Choć, miałem wrażenie, że czytałem w większości o samych skrajnościach, które z in vitro dotychczas mi się nie kojarzyły. Mimo to bardzo polecam.