Nie pozdrawiam, Ethan

Miałam spore oczekiwania względem “Nie pozdrawiam, Ethan”, ale trochę się zawiodłam. Nie mogę powiedzieć, że nie bawiłam się świetnie, bo Whitney G. ma lekkie pióro, ale wciąż była to bardzo odtwórcza historia. Pomiędzy częściami o Carterze i Ethanie było za dużo punktów wspólnych. W ostateczności “Nie pozdrawiam…” okazał się być dla mnie po prostu odwróconą historią bohaterów z pierwszego tomu, w której zmieniono tylko imiona. Autorka pokazała we wcześniejszych swoich książkach, że potrafi powtórnie wykorzystać dany motyw i wpleść go w zupełnie inną historię, lecz tym razem jej się to nie udało. A szkoda…