Nie poddawaj się

Powieść dobra ale dla mnie to najsłabsza i najmniej ciekawa część cyklu. Pod koniec poprzedniej części Wiktor po 5-ciu latach spotyka Emilię, do tego z małych chłopczykiem. Ona nie chce się przyznać,że to jego syn. Dopiero pod wpływem przyjaciół zgadza się na spotkania z synem. Cała powieść to wzajemne relacje bohaterów, pełne kłótni i kolejnych bitew. Nie podobała mi się postawa Emilii, która sama nie wiedziała czego chce. Owszem z ochotą poddawała się pieszczotom i szła z Wiktorem do łóżka ale potem znowu go wyrzucała z mieszkania. Ciągle miała pretensje o to czym kiedyś był nie widząc tego jak bardzo się zmienił na korzyść. Nie ma w tej powieści ani ciekawej akcji ani emocji. Nie ma też żadnych tajemnic, bo wszystkie już zostały rozwiązane. Książka bardzo krótka i cała treść mogła się zmieścić w poprzedniej części. Cały cykl oceniam na bardzo dobry.