Nie patrz w tamtą stronę

Marcin Grygiel, zupełnie obca dla mnie postać. Całkiem przypadkowo trafiłam na książkę autora, w późniejszych czasach dowiedziałam się, że "Nie patrz w tamtą stronę" to jest debiut. Podejrzewam, że artysta pisze z zamiłowania, bo z zawodu jest powiązany z branżą medyczną. A jak każdy wie, dzieło wychodzi najlepiej właśnie wtedy kiedy się lubi to co się robi. Czy podobało mi się o tym niżej. "W puszczy Kampinowskiej zostają znalezione zmasakrowane zwłoki nastolatki. Wszystko wskazuje na rytualny mord dokonany przez okrutnego i żądnego zemsty oprawcy. Morderca wciąga w mroczną grę policjanta. Nadkomisarz Roman Walter rozpoczyna wyścig z czasem i zabójcą. Musi zmierzyć się z demonami przeszłości.". Początek książki określiłabym tytułem "Lasecki i Lasecka", ponieważ, nie dość, że był tragiczny to jeszcze na jednej stronie było aż 6 razy wspomniane to samo nazwisko, zdania proste, wręcz ubogie. Wnioski same się nasuwają. Fabuła jest tak schematyczna, że bardzo łatwo jest zgadnąć co będzie dalej, nawet do tego wzoru pasuje policjant alkoholik. Styl pisania przypomina mi trochę niczym wyjęty od Pani Puzyńskiej, nawet wydawnictwo takie same (Prószyński i S-ka). Dałam szansę książce i z czasem zaczęła być znośna, jak początkowo były "trudne sprawy" tak potem ruszyło się coś do przodu. Na wartką akcję nie można narzekać, lektura po prostu potrzebuje trochę czasu, żeby nabrać tempa. Czyta się błyskawicznie, a wciąga tak, że nie można się oderwać. Zabrakło mi powtórzeń przy wielowątkowości jaką autor prezentuje. Niemniej lekturę ogłaszam hitem tego miesiąca. Podsumowując: debiutancka twórczość Marcina Grygiera początkowa zapowiadała się fatalnie i miałam już ją odłożyć, gdy po kilku stronach dalej zaczęła mnie intrygować, żeby później przekonać się, że to może być dobry konkurent dla dawnej Pani Puzyńskiej. Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona, polecam a osobiście czekam na kolejny tom.