... nie ma z kim tańczyć...

Z okładki straszyło mnie hasło: "erotyk dla panienek z dobrych domów". Już ostatnio jeden "horror" w wykonaniu pani Siesickiej przeczytałam, rzeczywiście koszmar. Nie dam się drugi raz nabrać, myślę, nie ze mną te numery Krysia. Zabrałam się za czytanie z nastawieniem raczej bojowym, ale tym razem zostałam pozytywnie zaskoczona. "... nie ma z kim tańczyć ..." łączy czasy bardziej współczesne z II WŚ, z czego oczywiście dużo bardziej podobała mi się wojenna część, przedstawiona w formie pamiętnika. Problemy współczesnej młodzieży, szczególnie na tle opowieści o trudach wojny, wydają się być błahe, może dlatego tak niewiele mnie obeszły.