Nic tylko pył

„Do końca świata zostały 144 dni. Możesz powstrzymać go w każdej chwili. Co zrobisz? Odpowiedź może nie być taka prosta.” - taki opis widnieje na okładce. Muszę przyznać, że nie do końca tego się spodziewałam. Mało tu fantastyki, a dużo o byciu nastolatkiem, który doświadcza wielu trudnych zdarzeń. Nie była to łatwa lektura, gdyż pojawiają się tu takie tematy jak: choroba Alzheimera, odejście jednego z rodziców, samobójstwo, depresja, przemoc, gwałt. Książka jest intensywna, jej klimat jest gęsty, a momentami odczucia i przemyślenia głównego bohatera obezwładniające. Mimo to uważam, że książka ta jest cenna, gdyż ktoś, kto nie wie jak może czuć i myśleć nastolatek będący w kryzysie, tu ma tego naoczny przykład. Widać tu też jak trudno sobie poradzić z negatywnymi myślami, poczuciem winy, żałobą, niskim poczuciem własnej wartości i jak to wpływa na każdy dzień życia. Książka napisana jest z wyczuciem i autentycznością, o którą nie tak łatwo w dzisiejszej literaturze młodzieżowej. Powieść trudna emocjonalnie, ale moim zdaniem warta lektury.