Nic do stracenia

To pierwszą książką, jaką zaczęła pisać autorka lecz jej nie dokończyła. Minęło kilka lat, aż nadszedł czas, że dokończyła swoją pierwszą książkę, nic w niej nie zmieniając, tylko poprawiając błędy i dodając zakończenie....więc to jest w zasadzie jej debiut, chociaż wydany po latach. Nie ma w niej brutalnej mafii, chociaż dzieje się w środowisku mafijnym a cała fabuła jest skupiona na Ari, która podczas napadu na bank zostaje zakładniczką Amado i jego kolegów. Przetrzymywana w luksusowych warunkach ma bardzo dużo czasu na rozmyślaniu o swoim dotychczasowym życiu i o tym co z nią dalej będzie. Nie ma z nikim kontaktu, prócz służącej i krótkimi wizytami Amado. Po pewnym czasie zdaje sobie sprawę, że coś dzieje się w jej głowie, bo za nim tęskni. Gdy wreszcie poznaje prawdę o sobie, swoich rodzicach i tajemnicach o których nie miała pojęcia, zdaje sobie sprawę, że Amado jest jej wybawicielem a nie tylko porywaczem. Powieść napisana w bardzo lekki sposób, czasami trochę niedopracowany i niezbyt dużo się w niej dzieje, dopiero zakończenie jest rewelacyjne i wciągające. Przeważają relacje między Arią i Amado, które z czasem przeradzają się w gorący i namiętny romans a scen pożądania jest stosunkowo dużo, chociaż są bardzo stonowane. Podobał mi się sam pomysł na powieść, bohaterów też polubiłam i wcale nie odczuwałam, że to pierwsza książka autorki.