Nazywają mnie Śmierć

Liczyłam na troszkę inną lekturę. Z jakąś taką większą fabułą. Tak wiem, że jest to literatura faktu, ale mimo to myślałam, że troszkę więcej będzie się tutaj działo. Liczyłam na więcej opisów zbrodni, więcej planowania, więcej akcji. Aczkolwiek czytało mi się ją bardzo dobrze. Powiem wam, że ja nie jestem w stanie zrozumieć ludzi, którzy zabijają dla pieniędzy, dla zysku. To mnie mega przeraża. Zwłaszcza, że oni robią to z zimną krwią, nie mając skrupułów i żadnych wyrzutów sumienia. Tutaj Júlio (główną postać) poznajemy z jednej i z drugiej strony. Jest płatnym zabójcą, który naciska spust i niech się dzieje co chce. Z drugiej strony ma ma żonę, dzieci. Jest dla nich ciepły, otacza swoją rodzinę wielką miłością, chce zapewnić jej bezpieczeństwo. To są aż tak dwie skrajne osobowości, że ciężko połączyć je ze sobą. Dosłownie jak dwoje różnych ludzi. Przez to nie bardzo wiem jak odebrać tę postać. Bo myślę sobie: "co z niego za człowiek?" , by po chwili mu współczuć. Júlio jako płatny zabójca , ma na swoim koncie aż 492 morderstwa... Jest to wręcz niewyobrażalna liczba... Przez 35 lat swojej "pracy" nie został złapany i postawiony przed sąd. Jak? To wręcz niemożliwe. Bądź, co bądź książkę czytało mi się dobrze. Była wciągająca, ale tak jak wspomniałam wcześniej zabrakło mi trochę więcej akcji, takiego żywszego tempa. Mimo to śmiało można się za nią zabrać. Chociażby dlatego, że docenimy to, co mamy z większym zapałem.