NAWIŚĆ... Historia pisana wierszem czarnym

„Bo nienawiść jest solidna, odporna, pewna… Po za tym jest szczera. Nieudawana. Bardzo, bardzo bezpośrednia. No i gorąca. Rozgrzeje, nakaże płonąć, spali, zwęgli, spopieli. I wstaje z popiołów.” Przenosimy się w czasie, do epoki przed chrześcijaństwem, na ziemie, które w przyszłości będą należały do Polski. Trwa odwieczna walka o władzę. Krwawe, zacięte, dążenie do jej utrzymania. Ludzie zamieszkujący te tereny, mają swoich bogów, stawiają silny opór przed narzuceniem im nowej wiary. Poznajemy Sambora, chłopca samotnie walczącego o przetrwanie. Nie wie, kim jest, skąd się wywodzi, żyje zgodnie z naturą. Przygarnia go czarownica Preterita. Jako młodzieniec wstępuje w szeregi wojska Księcia panującego na tych terenach. Książę ma dwoje dzieci, pierworodnego syna Zadara i córkę Licę. W pewnym momencie drogi tych trojga się przecinają… Baśniowa, piękna opowieść, od której trudno się oderwać. Autor ma zupełnie inny styl niż do tej pory miałam okazję się spotkać. Krótkie, zdania, czasami jednowyrazowe – nie do końca taka forma przypadła mi do gustu, ale treść wynagrodziła wszystko. Bohaterowie ciekawie ukazani, ludzie z krwi i kości, silne, pokomplikowane charakterne, wyraziste osobowości i ich zupełne przeciwieństwa. Bezwzględni, okrutni, dla których władza, utrzymanie pozycji staje się wszystkim. Uwagę zwraca Preterita, która jest wiedźmą, to bardzo mądra, spostrzegawcza kobieta. Potrafi przewidzieć przyszłość, budzi lęk i niepokój. Mamy piękno przyrody, a obok ludzką brzydotę, okrucieństwo, nienawiść, zazdrość. Powieść niesie ogromną dawkę sprzecznych emocji. Krwawe bitwy, ludzkie okrucieństwo, które nie ma granic. Tajemnice, knowania, intrygi. Walka o tron, o przetrwanie, o życie. Miłość, przyjaźń, uczucia, złe i dobre uczynki. Nienawiść jest bardzo istotna w całej historii, czujemy ją bardzo wyraźnie. Bunt wobec nadchodzącego chrześcijaństwa. Legendy, wierzenia nadają opowieści baśniowego, chwilami mrocznego klimatu. Pięknie to wyszło. Baśniowa, przepełniona mrokiem opowieść. Zaskakuje tym, jak wiele wspólnego mają te odległe czasy z naszą teraźniejszością. Nie jest to łatwa lektura, musiałam ją sobie dawkować. W gąszczu innych, pozytywnie się wyróżnia. Polecam :) http://tatiaszaaleksiej.pl/nawisc/