Nasze rozstania

Nie przyłączę się do zachwytów nad stylem pana Foenkinosa. Rzeczywiście "Nasze rozstania" czyta się jednym tchem,napisane zostały inteligentnie i z polotem,ale książka nie ma dla mnie niczego,co będę pamiętała za pół roku. Historia bohaterów przedstawiona dość pobieżnie,szczególnie gdy chodzi o konstrukcję osobowościową Alice.Niewiele dowiadujemy się o tej kobiecie,poza tym,że niezwykle liczy się z opiniami ojca. Nie dostrzegłam w książce prawdziwej,głębokiej miłości,braterstwa dusz,tylko krótką fascynację połączoną z erotyką. Później zaś wyidealizowane wspomnienie czegoś,co utraciło się z własnej winy,głupoty,niedojrzałości,braku asertywności a może zachłanności na seksualne doznania.W sumie jakże często chodzi o to,by gonić króliczka.